Ik heb weinig dromen, of in ieder geval, ik wil me niet aan iets vasthouden of dromen over iets wat ik nu nog niet kan hebben, dus dat doe ik niet. Toch was mijn Kawasaki Z H2 wel een verlangen dat ik had. En dit heb ik ook meerdere keren uitgesproken, maar ik realiseerde me niet dat dat moment al zo snel zou komen. Inmiddels zeg ik ook ‘een verlangen dat ik had’, omdat – zoals je misschien aan de titel al hebt kunnen zien – het is gebeurd. Ik heb tijdens een CREXPERIENCE op TT Assen mijn Kawasaki Z H2, die beschikt over meer dan 200 pk, een eerste circuitervaring gehad… en die ga ik met jou delen!
Wat is een CREXPERIENCE?
Circuitrijden wordt onder motorrijders steeds populairder. Of dit nu komt door alle toffe gasten in de MotoGP en WSBK, of puur omdat mensen meer uit het rijden op circuit willen halen – en het ook steeds realistischer en betaalbaarder wordt als ‘gewone burger’. Naast dat mensen gewoon willen leren om hard te rijden op circuit, wordt het ook vaak gebruikt om technisch beter te leren rijden. Dus bochten- en kijktechnieken, maar ook bijvoorbeeld je houding op de motor.
Tijdens zo’n CRE-dag maak je kennis met het circuit. Je begint met een ochtend techniek op het Junior Circuit dat net voor TT Assen ligt, waar je alle beginselen leert. Daarnaast is het zeker een dag waar je als meer ervaren rijder ook enorm van leert, want circuitrijden is compleet anders dan straatrijden. Dus ook hier kan je werken aan je techniek en andere aspecten waarop je wilt verbeteren. Voor de eerste keer of al meer ervaring? Je kan altijd iets leren! Wil je meer weten over een CRE-dag? Ik heb een YouTube-video gemaakt:
Kawasaki ZH 2 op het circuit
Jullie komen hier natuurlijk voor mijn ervaring met mijn Z H2 op het circuit: 190 pk op het achterwiel en 207 op de krukas. De supercharged hypernaked waarbij je een prachtige lineaire vermogensopbouw hebt. En ja, dat kleine poppetje erop dat ongeveer een vijfde van het gewicht van die 239 kg weegt… YEP.
Ik keek naar mijn Z – en ja, mijn ZX-6R was er ook – maar ik voelde meer om direct op de Z H2 te gaan rijden dan pas op het ‘normale’ TT-circuit. Dus ik heb besloten om de hele dag op mijn Z H2 te rijden, omdat ik gewoon benieuwd was hoe zo’n motor functioneert op een klein circuit.
Ik heb wel vaker een naked bike gereden op het circuit, maar niet met zoveel vermogen, en niet zo zwaar. En sinds ik gewend ben aan mijn ZX-6R wilde ik eigenlijk ook niet meer met een naked bike het circuit op… maar stiekem dus toch wel. Want de Z H2 stond nog op mijn lijstje.


Zithouding en techniek
Waar je bij een supersport relatief gemakkelijk in de juiste houding ‘geduwd’ wordt – mits je weet wat de juiste houding is, vooral met je bovenlijf – krijg je bij een naked bike weinig hulp. Het is een kwestie van veel rondjes rijden, aan de instructeur vragen wat anders kan, en vooral doen wat goed voelt.
Het voelde vooral alsof mijn armpjes veel te kort waren, waardoor ik niet echt het gevoel had dat ik er goed op zat. Door naar achter te schuiven op mijn zadel (goede tip van de instructrice) kreeg ik direct meer ruimte en voelde het ook natuurlijker.
Mijn zwakkere punten waar ik nog veel kan leren, zijn de lijnen goed rijden en niet afsnijden. En in plaats van ‘bochten rijden’, echt een soort dansen met de motor. Dat je het allemaal aan elkaar rijgt en de bochten als het ware doorzweeft en damn… IT WAS HAPPENING.


Na een aantal rondes
Ik kreeg steeds meer vertrouwen in die motor, ging meer gas geven (niet per se geschikt op dat kleine circuitje) en voelde echt helemaal niks van dat zware gewicht. Huh, waar is die 239 kilo? Ik rijd helemaal niet hard en damn, kijk die lean angle – waar gaan we helemaal naartoe!! Wow! Naarmate de bandjes warmer werden en ik meer vertrouwen kreeg in mijn zithouding, werd ik al vrij snel comfortabel op de Z.
En toen realiseerde ik me ook hier weer: deze motor is FANTASTISCH.
Ook op zo’n mini-circuit weet deze motor mij bizar te verrassen. Ik heb altijd tegen iedereen geroepen: ‘met zo’n motor het kleine circuit op is niet te doen’. Think twice. Het is geweldig. Mensen inhalen, mezelf pushen om nog een betere en technisch correcte houding aan te nemen… YES.



De 200+ pk uitlaten op TT Assen
Nadat ik meerdere rondes had gereden op het junior track en aan de feedback had gewerkt, had ik zóveel zin om te gaan scheuren op het normale circuit. Waar ik niet goed in ben? Gas geven. Ik rijd wel door, maar niet zo debiel hard. Dus het was tijd om eens te kijken wat er gebeurde als ik dat wél deed.
Tijdens een CREXPERIENCE rijd je twee sessies op het TT-circuit (na een lekkere lunch) en het is niet per se de bedoeling dat je hard rijdt. Waarom niet? Het is een experience en voor veel mensen is het letterlijk de eerste keer op circuit, dus ja… wat kan je verwachten. Ze begrijpen het wisselgedeelte, inhalen en het volgen van de groep met goede lijnen vaak nog niet, dus dan ga je zeker niet hard. Eerste sessie was dus boring – sorry for saying that – ik verveelde me en was niet blij… MAAR SESSIE 2: Toen reed ik op een gegeven moment achterin de groep, waardoor ik afstand kon maken. Ik kon steeds gaten laten vallen en daardoor die Z echt even goed testen. First of all: HOLY MOLY. Wat een vermogen als je dat ding eens flink open trekt. Die motor wil alleen maar omhoog komen aan de voorkant, het is echt een soort ongelimiteerde power. WOW. Daarnaast is deze motor zó comfortabel te rijden. Voelt licht (wat hij dus totaal niet is) en reageert ook nog eens super fijn op het gas.
Mijn ZX-6R heeft onderin weinig vermogen, dus zodra je gas geeft duurt het even voordat je ook daadwerkelijk echt hard gaat. Met de Z H2 heb je ALTIJD vermogen. Onderin, bovenin? Recht stuk? Een bocht uit? VERMOGEN. DAMN. Wat rijdt dit ontzettend fijn en wat ben ik verliefd op die motor. Samengevat? Een heerlijke dag, veel geleerd en opnieuw enorm verliefd geworden op mijn Kawasaki Z H2.


